الگوي بهينه برداشت ميگوي دريايي از صيدگاه هاي قشم با درنظر گرفتن ملاحظات اقتصادي و زيست محيطي

زمينه و هدف: توسعه پايدار به تداوم منابع، حفظ سطح سرمايه و جريان مستمر خدمات آن براي حال و آينده توجه دارد. ازآنجا كه اقتصاد دريا محور و برداشت پايدار آبزيان براي تامين توسعه در كشورمان ضرورت دارد، در عرصه صيد ميگوي دريايي نيز اهداف به صورت اشتغال، سوددهي، مشاركت و ايمني شاغلان، به همراه كاهش صيد دور ريز و حفظ تنوع زيستي دنبال مي شود. تعداد بهينه ناوگان صيد ميگو با توجه به ملاحظات زيست محيطي، اقتصادي و اجتماعي در منطقه صيدگاهي قشم مورد نظر است. روش بررسي: ذينفعان و اهداف آنها شناسايي و با تحليل سلسله مراتبي وزن هر يك از اهداف تعيين و با برنامه‌ريزي خطي مدل‌ها برآورد شد. كل صيد مجاز ميگو سالانه (از سال 1395 تا 1398) به همراه تخمين‌هاي مدل خطي و اوزان آن در مدل برنامه‌ريزي چند معياره و آرماني تحليل شد.يافته ها: در اين مطالعه ترجيحات گروه هاي هفتگانه ذينفعان شناسايي شده، شامل صيد، كارگري، اعضاي سمن هاي محيط زيستي، دولت، شاغلان شيلات، محققان مراكز تحقيقاتي و فرآوري ميگو نشان داد حداكثر كسب سود براي تمام گروه ها اولين اولويت است. كاهش صيد ضمني كمترين ترجيح را دارد.بحث و نتيجه گيري: سهم ناوگان متوسط براي حصول اهداف تحقيق 64 درصد برآورد شد. براساس يافته هاي تحقيق كاهش سهم ناوگان بزرگ مقياس و افزايش نوع متوسط براي ايجاد پايداري در برداشت توصيه مي شود.