بررسي عوامل اثرگذار بر اظهارنظر حسابرس نسبت به تداوم فعاليت

سهام‌داران و سرمايه‌گذاران با اعتماد به صورت‌هاي مالي و گزارش حسابرس، تصميمات سرمايه‌گذاري بلندمدت خود را اخذ مي‌كنند. از ‏گذشته‌هاي دور حسابرسي به‌عنوان مكانيسمي در جهت كنترل مشكلات نمايندگي و تضاد منافع به كار گرفته شده است. اگر حسابرس در طي ‏بررسي‌هاي خود به شواهدي مبني‌بر ناتواني شركت به تداوم فعاليت دست يابد، بايد در گزارش حسابرسي اين موضوع را شامل سازد. هدف از اين ‏پژوهش بررسي عوامل اثرگذار بر اظهارنظر حسابرس نسبت به تداوم فعاليت شركت از جمله: دوره تصدي حسابرس، تأخير گزارش حسابرس، ‏خريد اظهارنظر حسابرس، نسبت نقدينگي و اهرم مالي شركت مي‌باشد. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و از نوع همبستگي مي‌باشد و براي ‏آزمون فرضيه‌ها از رگرسيون چندمتغيره و لجستيك استفاده شده است. نمونه پژوهش شامل 160 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار ‏تهران در طي سال‌هاي 1389 تا 1398 است.‏‎ ‎يافته‌هاي حاصل از آزمون فرضيه‌ها نشان داد كه نسبت اهرم مالي باعث افزايش ميزان اظهارنظر ‏ترديد نسبت به تداوم فعاليت مي‌شود. همچنين، خريد اظهارنظر حسابرس نيز از مواردي است كه باعث كاهش ميزان اظهارنظر ترديد نسبت به ‏تداوم فعاليت شركت مي‌شود‏.