الگوي بندگي خدا در ماه مبارك رمضان، ‏بر اساس تحليل مضموني دعاهاي 44 و 45 صحيفه سجاديه

بهره‌گيري مناسب از فرصت معنوي ماه مبارك رمضان، نيازمند شناخت آن و شيوۀ صحيح مواجهۀ با آن است كه در كلام معصومان (عليهم ‏السلام) مورد اشاره قرار گرفته است. از جملۀ آنها مي‌توان به دعاهاي شماره 44 و 45 صحيفۀ سجاديه با عنوان دعاي ورود به ماه مبارك ‏رمضان و دعاي وداع با ماه رمضان اشاره كرد. در اين پژوهش تلاش شده با استفاده از روش تحليل مضموني و با دو رويكرد كمّي و كيفي ‏در سه گام تجزيه، تشريح و تركيب، به استخراج مضامين پايه، سازمان‌دهنده و فراگير اين دعاها پرداخته و راهكارهاي مطرح در اين دعاها ‏به‌منظور كشف الگوي بندگي خدا در ماه رمضان از منظر امام سجاد (عليه السلام) تبيين شود. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه از منظر ‏آن امام معصوم، بهرهمندي از فرصت بندگي خدا در ماه مبارك رمضان نيازمند آدابي و شرايطي است كه با رعايت آن‌ها، آثار و بركاتي ‏معنوي هم در دنيا و هم در آخرت براي انسان به ارمغان مي‌آيد. اين آداب ذيل دو دستۀ فردي و اجتماعي در متن مقاله تبيين شده و در ادامه، ‏آثار عمل كردن به آنها نيز در دو حوزه دنيوي و اخروي، تشريح شده است. در پايان مقاله نيز مجموع يافته‌هاي تحقيق به صورت يك ‏نمودار جهت گوياسازي مطالب و الگوگيري براي بهره‌مندي بيشتر، ترسيم گشته است.‏