بررسي اثرات تغيير اقليم بر وضعيت دما و بارش با استفاده از شبكه عصبي و گزارش ششم IPCC (مطالعه موردي: ايستگاه‎هاي الشتر و خرم‎آباد)

هدف از اين پژوهش ارزيابي اثرات تغيير اقليم بر دما، بارش و خشكسالي‌هاي آينده در ايستگاه‌هاي الشتر و خرم‌آباد مي‌باشد، ‏كه به اين منظور از خروجي مدل گردش عمومي ‏MRI-ESM2‎‏ مطابق جديدترين گزارش‎ IPCC‏ (گزارش ششم)‏‎ ‎و سناريوهاي ‏انتشار ‏SSP 1.2.6 ‎، ‏SSP 2.4.5‎، ‏SSP 3.7.0 ‎‏ و ‏‎ SSP 5.8.5‎‏در اين مناطق مطالعاتي استفاده شد. با كاربرد مدل درخت تصميم ‏‏(‏‎M5 Tree‎)، غالب‌ترين متغيرهاي پيشبيني‌كننده مدل ‏MRI-ESM2‎‏ انتخاب شدند. در ادامه متغيرهاي پيشبيني‌كننده به‌عنوان ‏ورودي در مدل ريزمقياس‌نمايي آماري شبكه عصبي مصنوعي پيشرو‎ ‎‏(‏FFNN‏) قرار گرفتند و با الگوريتم بهينه‌سازي كرم‌شب‌تاب ‏‏(‏FFA‏)، فرايند‎ ‎ريزمقياس نمايي پارامترهاي بارش، دماي حداكثر و دماي حداقل براي دوره پايه (2014-1970) با نتايج مطلوب ‏انجام شد. پس از اثبات قابليت مدل شبكه عصبي، پيشبيني تغييرات متوسط دما و بارش ماهانه در طي دوره‌هاي آينده نزديك ‏‏(2062-2023) و آينده دور (2100-2063) تحت سناريوهاي خط سيرهاي مشترك اجتماعي-اقتصادي (‏SSP‏) مربوط به مدل ‏جفت‌شده فاز ششم (‎CMIP6‎‏) به انجام رسيد. به‌طوركلي، نتايج نشان داد كه اين متغيرها در هر دو دوره آتي در مقياس ماهانه ‏داراي نوسان‌هاي متعددي خواهند بود، به‌طوري‌كه در دو ايستگاه الشتر و خرم‎آباد طي دوره‌هاي آينده نزديك و آينده دور دماي ‏حداكثر و دماي حداقل نسبت به دوره مشاهداتي در تمام سناريوهاي ‏SSP‏ روندي افزايشي خواهند داشت و تغييرات دماي حداقل ‏نسبت به دماي حداكثر بيش‌تر خواهد بود. در آينده نزديك ميانگين بارش سالانه ايستگاه الشتر بين سه دهم تا 16 درصد و ‏ايستگاه خرم‌آباد بين هفت تا 12 درصد تحت سناريوهاي ‏SSP‏ كاهش خواهد داشت. در آينده دور نيز ميانگين بارش سالانه ‏ايستگاه الشتر بين 10 تا 20 درصد و ايستگاه خرم‌آباد بين 12 تا 24 درصد تحت سناريوهاي ‏SSP‏ كاهش خواهد داشت.‏