اثربخشي زوج‌درماني بازسازي عاطفي بر تنظيم شناختي هيجان در زنان آسيب‌ديده از خيانت

زمينه و هدف: در بين همه مشكلاتي كه مي‌تواند در يك رابطه زناشويي رخ دهد، خيانت شديدترين و تهديد آميزترين مسئله براي پايداري روابط است. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثربخشي زوج‌درماني بازسازي عاطفي بر تنظيم شناختي هيجان در زنان آسيب‌ديده از خيانت بود. مواد و روش‌ها: روش تحقيق نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري بود.. جامعه آماري پژوهش شامل تمام زنان آسيب‌ديده از خيانت زناشويي مراجعه‌كننده به مركز مشاوره التيام و مهرافزا شهر بابلسر در سال‌هاي ۱۳۹۹، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ بود. حجم نمونه شامل ۲۴ زوج يعني ۱۲ زوج گروه اول آزمايش (زوج‌درماني مبتني بر بازسازي عاطفي) ۱۲ زوج گروه كنترل بود كه به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در گروه‌ها جايگزين شدند. براي گردآوري داده ها از آزمون تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (۲۰۰۱) استفاده شد. روش تجزيه ‌و تحليل داده ها آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر بود. يافته‌ها: نتايج به‌دست‌آمده نشان داد زوج‌درماني بازسازي عاطفي در بهبود راهبردهاي تنظيم شناختي هيجاني زنان آسيب‌ديده از خيانت اثربخش بود (0/05 p). نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ هاي به‌دست‌آمده مي توان گفت زوج‌درماني بازسازي عاطفي در كاهش مشكلات هيجاني و بهبود راهبردهاي هيجاني زنان اثربخش است.