برنامه‌ريزي توليدي از منظر قرآن با تأكيد بر الگوي مديريتي حضرت يوسف (ع)

برنامه‌ريزي توليدي از مهم‌ترين وظايف و استراتژي‌هاي مديريت توليد است كه مي‌بايست با توجه به اقتضائات بازار رقابتي به‌موقع و با مناسب‌ترين روش در عرصه‌هاي مختلف توليد محصول، از جهت كميت و كيفيت به‌عنوان پيشگام حركت كرد. يكي از مديران نظام توحيدي كه برنامه جامع آن در قرآن به‌صورت برجسته گزارش‌شده حضرت يوسف (ع) است. آن پيشواي وحياني با طراحي و عملياتي‌سازي برنامه توليدي منحصربه‌فرد، درصدد كارايي مطلوب‌تر كاركنان، كيفيت بالاتر، انعطاف‌پذيري بيشتر و بهبود وضعيت دولت و ملت بود. وي با بهره‌گيري از فرهنگ مشاركتي تلاش كرد آسيب‌هاي موجود در سيستم حاكم را با نهادينه‌سازي فرهنگ مسئوليت‌پذيري بر طرف كند و از اين طريق مزاياي طرح خود در مقايسه با ديگران را در شيوه مديريت، ساماندهي امور، توليد انبوه و به هنگام، با تكيه ‌بر سطح كيفي نگهداري قابل‌قبول و زنجيره تأمين و مانند آن به‌منظور حل معضلات سازماني و مشكلات اجتماعي، ترسيم كند. پژوهش حاضر با تمسك به داده‌هاي وحياني و با بهره‌گيري از ادبيات دانش سازمان و مديريت و با استفاده از روش تحليل محتوي، برنامه‌‌ريزي توليدي حضرت يوسف (ع) را كشف و مورد تجزيه و تحليل قرار داده است. برآيند و ره‌آوردهاي پژوهش حاكي از آن است مدل به كارگرفته‌شده توسط حضرت يوسف (ع) در يك فرايند سه مرحله‌اي افزون بر تأمين نيازهاي زيستي و رفاه اجتماعي، تعالي معنوي، ترقي ابعاد روحاني را به همراه داشته و امروز نيز در برنامه‌ريزي‌هاي سازماني مي‌تواند به‌عنوان مهم‌ترين مدل مؤثر و كارآمد در كانون توجه قرارگيرد