اثربخشي گروه درماني شناختي- رفتاري بر داغ‌ننگ و اضطراب مرگ بيماران مصروع شهرستان بوكان

مقدمه: اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي گروه درماني شناختي- رفتاري بر داغ ننگ و اضطراب مرگ بيماران مصروع شهرستان بوكان انجام شد. روش: پژوهش شبه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون يا گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل همه بيماران مبتلا به صرع مراجعه‌كننده به مراكز درماني شهر بوكان در سال 1399 بود. بر اين اساس 60 نفر (22 مرد و 38 زن) در دو گروه 30 نفري شامل گروه آزمايش و گروه كنترل و به روش گمارش تصادفي تقسيم شدند. گروه آزمايش به شيوه كارآزمايي باليني طي 8 جلسه 90 دقيقه اي دوبار در هفته و با استفاده از پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1970) و  مقياس تعديل‌شده استيگماي بيماري ريتچر (2003) جهت گردآوري داده ها مورد بررسي قرار گرفتند. براي تحليل داده‌ها از كوواريانس چند متغيره استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيره، اثربخشي درمان شناختي- رفتاري بر  اضطراب مرگ (P=0/05 ) و داغ ننگ (P=0/01)  و مولفه هاي آن از جمله تنهايي (P=0/01)، تأييد تصورات قالبي (P=0/01)، تجربۀ تبعيض اجتماعي (P=0/05) و كناره گيري از اجتماع (P=0/05)  را نشان مي دهد . بنابراين استفاده از درمان شناختي- بر اضطراب مرگ و داغ ننگ و مولفه هاي آن از جمله تنهايي، تأييد تصورات قالبي، تجربۀ تبعيض اجتماعي، كناره گيري از اجتماع آزمودني هاي گروه آزمايش تاثير معناداري داشته است. نتيجه‌گيري: گروه درماني شناختي- رفتاري باعث كاهش اضطراب مرگ و داغ ننگ در بيماران مصروع شهرستان بوكان شد.