تحليل تطبيقي سياست‏ هاي مسكن كم‏ در‏آمد شهري در كشورهاي ايران، چين، استراليا، انگلستان، و ايالات متحده‌ امريكا

بررسي پيشينه‌ تحقيقات دهه‏ هاي گذشته در كشور‏هاي جهان نشان مي‏ دهد كه توجه به مسكن كم‏ درآمد شهري يكي از مهم ‏ترين بخش ‏هاي اقتصادي وحتي دولت ‏هاست و دراين زمينه با توجه به شعارها واهداف هردولت سياست‏ هاي متفاوتي به منظور توسعه‌ مسكن و زيربخش‏ هاي آن در سطوح مختلف به‏ كار گرفته ‏اند. هدف از اين پژوهش تحليل تطبيقي سياست‏ هاي مسكن كم ‏درآمد شهري در كشورهاي چين، استراليا، انگلستان، و ايالات متحده‌ امريكا با كشور ايران است تا از تجربيات اين كشورها د‏ر جهت كاهش نقاط ضعف و بهبود توسعه‌ مسكن كم‏ درآمد شهري كشور بهره گرفته شود. نوع تحقيق توسعه ‏اي، روش مورداستفاده تطبيقي با تحليل كيفي، و بر اساس شيوه‌ تحليل محتواست. براي گردآوري اطلاعات از روش ‏اسنادي بهره گرفته شده است. يافته‏ هاي تحقيق نشان مي‏ دهد موفقيت كشورهاي چين، استراليا، انگلستان، و ايالات متحده‌ امريكا از طريق يكپارچگي برنامه ‏ها و سياست‏گذاري در سطح ملي، منطقه ‏اي، و محلي بوده است و با دادن اختيار به ايالت‏ هاي مركزي و محلي در برنامه ‏هاي قانوني و سياست ‏هاي توسعه‌ مسكن استرتژي‏ هاي راهبردي را لحاظ كرده ‏اند. اما كشور ايران در سطح ملي به دليل نگرش و تفكر ساختار متمركز در برنامه ‏ريزي و نگرش بخشي به برنامه ‏ها با مشكلاتي مواجه است.