تحليل جامعه ‏شناختي تأثيرات صنعت گردشگري بر توسعه منطقه ‏اي استان قزوين (مورد مطالعه: شهرستان قزوين)

درجه‌ توان گردشگري در ايجاد توسعه در يك منطقه به مقدار زيادي به همسويي فرهنگ ضمني و فرهنگ عيني تصميم‏ گيري‏ هاي مديريتي حكومت محلي بستگي دارد. قزوين يكي از شهرهاي تاريخي و فرهنگي ايران است كه داراي بيشترين تعداد آثار باستاني ثبت‏شده در كل كشور است. هدف از پژوهش حاضر تحليل جامعه ‏شناختي تأثيرات صنعت گردشگري بر توسعه‌ منطقه‏ اي استان قزوين (مورد مطالعه: شهرستان قزوين) است. روش پژوهش حاضر توصيفي- تحليلي است. براي تدوين راهبردها با استفاده از تكنيك SWOT از دو گروه گردشگران 140 نفر و ذي‏نفعان (مشاغل مرتبط با گردشگري) 120 نفر داده‏ها جمع‏آوري انجام شد. سپس، براي پيش‏بيني آينده‌ گردشگري قزوين اتفاق نظر 41 نفر از مسئولان و متخصصان در طي سه راند تكنيك دلفي به‏دست آمد. نتايج يافته‏ها نشان مي‏دهد نياز به استراتژي بازنگري و نگاه جامع و مثبت به گردشگري منطقه است. تفاوت فرهنگ ضمني و فرهنگ عيني برآمده از اهداف و ارزش‏هاي همه‌ ذي‏نفعان منطقه تعارض منافع متعددي را به ‏وجود آورده است كه ارتباط تنگاتنگي با آينده‌ صنعت گردشگري قزوين دارد. بنابراين، مديران تصميم‏ گيرنده از حيث توان تعيين هدف و وصول به آن در سياست‏گذاري ‏ها عاجز مي‏شوند و با قدرت بسيار اندك كار مي ‏كنند. توسعه‌ اقتصادي گردشگري در گرو هماهنگ‏ نمودن منافع متعارض است. تنظيم اصول سياست‏گذاري گردشگري قزوين مي ‏تواند در جهت توانمندسازي حكومت محلي با استفاده از رويكرد انطباق تكرارشونده مسئله ‏محور و همچنين گردشگري اجتماع‏ محور از مؤلفه ‏هاي مهم توسعه‌ منطقه ‏اي در سايه‌ صنايع خلاق و صنايع فرهنگي امكان‏ پذير شود.