بررسي ساختار برنامه درسي دوره ابتدايي با تاكيد بر رويكرد كاهش تمركز

هدف از اين پژوهش حاضر شناسايي ويژگي ها و خصوصيات رويكرد كاهش تمركز به عنوان الگوي نظري سند برنامه درسي ملي در دوره ابتدايي است. رويكرد تحقيق از نوع كيفي و روش تحليل محتوا تفسيري مي باشد. جامعه آماري شامل آموزگاران دوره ابتدايي شهرستان هاي چايپاره و خوي در سال تحصيلي99-98 بوده است كه 16 نفر از آنها به صورت هدفمند و از نوع نمونه گيري مطلوب انتخاب و ديدگاه ها و نظرات شان از طريق مصاحبه مورد مطالعه قرار گرفت. جهت اطمينان و اعتبار بخشي به دقت وصحت داده ها از تكنيك كنترل اعضا و تكنيك مرور همتا استفاده شد. نتايج اين تحقيق شامل 24 مضمون فرعي و 59 مفهوم است كه در آن عناصر برنامه درسي داراي ويژگي هايي مانند طراحي موقعيتي، توازن متقابل، موقعيت اصيل، بومي گرايي، اكتشافي بودن و كاركرد اجتماعي است. به عبارتي رويكرد كاهش تمركز در برنامه درسي دوره ابتدايي با ماهيتي قابليت مدار از نوع اجتماعي تعريف مي شودكه نشان دهنده ي فرهنگ جامعه محلي است.