پهنه بندي آستانه كمبود بارش بر اساس آنتروپي شانون در حوضه آبريز كرخه

آنتروپي يك پيشامد، مشخصه‌اي از توزيع احتمال آن است كه ميانگين يكنواختي رخداد آن پيشامد را نشان مي‌دهد. در مطالعات آب و هواشناسي از اين تئوري استفاده مي‌شود. در اين تحقيق يكنواختي كمبود بارش با استناد به مفهوم انتروپي شانون و بصورت 12 ماهه متحرك در حوضه آبريز كرخه در ايران بررسي مي‌شود. عدد انتروپي كمبود بارش بعنوان شاخص انتروپي كمبود بارش معرفي شده و وجود خشكسالي با توجه به متوسط انتروپي كمبود بارش در سال‌هاي 1950-2018 تعيين مي‌شود. ارزيابي اين روش در مقايسه با شاخص بارش- تبخير و تعرق استاندارد (SPEI)، براي حوضه آبريز كرخه در جنوب غربي ايران و در الگوهاي مكاني-زماني انجام مي‌شود. نتايج ارزيابي مكاني و زماني بيانگر شباهت شاخص انتروپي با شاخص SPEI در مقياس زماني بلند مدت در سطح حوضه است. در مناطق با متوسط بارش بيشتر، حساسيت انتروپي به يكنواختي بارش است و با كاهش يكنواختي بارش كه يكي از عوامل خشكسالي است، انتروپي كاهش مي يابد. در مناطق با متوسط بارش كمتر، حساسيت انتروپي به حجم بارش‌هاست و با كاهش حجم بارش‌ها انتروپي كاهش مي‌يابد. متوسط دراز مدت انتروپي كمبود بارش آستانه شروع خشكسالي را به خوبي نشان مي‌دهد.