مقايسۀ اثربخشي روش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس و فن آرام‌بخشي عضلاني بر استرس ادراك‌شده، اضطراب و تاب‌آوري در بيماران عروق كرونر قلب

مقدمه: هدف از مطالعۀ حاضر مقايسۀ اثربخشي روش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس و فن آرام‌بخشي عضلاني بر استرس ادراك‌شده، اضطراب و تاب‌آوري در بيماران عروق كرونر قلب (CHD) است. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي و طرح پيش آزمون-پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل است. جامعۀ آماري شامل همۀ بيماران عروق كرونر قلب (CHD) بين 30 تا 50 سال مراجعه‌كننده به مراكز درماني و مطب‌هاي خصوصي پزشكان متخصص قلب و عروق در شهر ايلام در سال 1399 است كه تعداد 60 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس و توزيع تصادفي، به سه گروه تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده‌ها مقياس هاي استاندارد استرس ادراك‌شده، اضطراب و تاب‌آوري است. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس با اندازه‌هاي مكرر نشان‌دهندۀ اثربخشي تمرينات آرام‌بخش عضلاني بنسون بر استرس ادراك‌شده، اضطراب و تاب‌آوري و اثربخشي آموزش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس بر استرس ادراك‌شده و اضطراب در بيماران بود، به‌طوري‌كه در مقايسۀ دو روش درمان، تمرينات آرام‌بخش عضلاني بنسون نسبت به آموزش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس، در ميزان استرس ادراك‌شده و اضطراب بيماران كاهش بيشتر و مؤثرتري داشت؛ اما آموزش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس نسبت به تمرينات آرام‌بخش عضلاني بنسون، در افزايش ميزان تاب‌آوري بيماران بيشتر مؤثر بود. بحث و نتيجه‌گيري: مداخله‌هاي مؤثر آموزش تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس و تمرينات آرام‌بخش عضلاني مي‌توانند به‌عنوان شيوۀ مكمل درمان پزشكي براي بهبود سلامت عمومي بيماران به‌كار گرفته شوند.