برابر نهادهاي قرآني و ساختار دستوري آنها در تفسير كشف الاسرار و عُدّة الابرار

يكي از تفسيرهاي مهمّ فارسي در قرن ششم هجري‌، تفسير «كشف‌الاسرار و عُدّة‌الابرار» رشيدالدّين ابوالفضل ميبدي است‌. وي از شاگردان خواجه عبدالله انصاري است و در تفسير خود‌، تحت تأثير آموزه‌هاي او قرار گرفته است‌.اين تفسير در سه نوبت «النّوبه الاُولي» ‌، «النّوبه الثّانيه» و «النّوبه الثّالثه» مورد تفسير واقع شده است‌.در نوبت اوّل‌، معني تحت­الّلفظي آيه مي‌آيد كه در اين قسمت لغات و تركيبات جالب توجّه فارسي در برابر نهاد كلمات عربي آمده است‌. در نوبت دوم‌، شأن نزول آيه‌، ناسخ و منسوخ بودن و تفسير شرعي آن‌. و در نوبت سوم، تأويلات عارفانه بيان شده است‌.نگارنده در اين رساله‌، كوشيده است تا به بررسي برابرنهادهاي قرآني‌، تعبيرات و تركيبات حالب توجه در زبان هِرَوي بپردازد و ويژگي‌هاي دستوري از نوع افعال‌، اسامي‌، قيود‌، ضماير و حروف بيان شود‌. و ابهاماتي كه در تحقيقات قبلي آشكار شده‌، برطرف نمايد و هدف از آن بيان كردن تازگي‌ها و كاربردهاي ناب زبان فارسي در عصر خواجه عبدالله انصاري است كه متروك و فراموش شده و استعداد اِحيا دارند‌، بيان شوند‌. ناگفته نماند كه نگارنده در تحقيق و پژوهش خود‌، ناز شيوۀ توصيفي_تحليلي بهره برده است.