رابطۀ هم‌ترازي استراتژي‏‌هاي منابع انساني و استراتژي‏‌هاي سازمان با عملكرد ادارات كل آموزش‌وپرورش كشور

هدف اصلي پژوهش حاضر، تعيين هم‌راستايي استراتژي‏‌هاي منابع انساني با استراتژي‏‌هاي سازماني و سنجش تأثير اين همسويي، بر عملكرد سازمان‏‌هاي آموزش‌وپرورش استان‌‏هاي كشور است. پيش‌‏فرض اساسي اين بحث، آن است كه در سازمان‏‌هايي كه اقدامات منابع انساني، با راهبرد سازمان، هماهنگ نشده باشد، اُفت عملكرد در كل سازمان به‌وجود مي‌‏آيد. ابزار جمع‌آوري داده‌‏ها در كار ميداني، پرسش‌نامه است. جامعۀ آماري پژوهش، ادارات كل آموزش‌وپرورش استان‏‌هاي كشور است كه به‌روش نمونه‌‏گيريِ خوشه‌‏اي چندمرحله‏‌اي انتخاب شدند. براي بررسي هم‌ترازي استراتژي‌‏هاي منابع انساني، با استراتژي‏‌هاي سازماني، از مدل نقطۀ مرجع استراتژيك، براي آزمون سؤالات پژوهش از آمارۀ T تك‌نمونه‌اي و آزمون تحليل واريانس استفاده شده است. اطلاعات به‌دست آمده و تفسير آنها نشان مي‌دهد كه در ادارات كل آموزش‌وپرورش، گونۀ غالب استراتژي سازمان، واكنشي و گونۀ غالب استراتژي منابع انساني، استراتژي ثانويه است. بين استراتژي‏‌هاي سازمان و استراتژي‌هاي منابع انساني، در برخي از ادارات كل آموزش‌وپرورش، هم‌ترازي وجود دارد. آن دسته از اداراتي كه بين استراتژي‏‌هاي سازمان و عناصر سازماني، هم‌ترازي بيشتري دارند، عملكرد آنها نيز بهتر است.