تدوين چارچوب و الگوي بازآفريني شهري پايدار در عصر پساكرونا (نمونۀ موردي: كلان‌شهر تبريز)

بازآفريني شهري نگرش و اقداماتي جامع و يكپارچه در قالب ارائۀ چارچوبي استراتژيك، يكپارچه‏ و منعطف براي توسعه و حل مشكلات شهري است. در اين بين، يكي از مشكلات مستمر سكونتگاه‌هاي انساني، مخاطرات بيولوژيكال و بيماري‌هاي همه‌گير همچون مالاريا، آنفلوانزا و كوويد-19 بوده كه مناطق مختلف جهان به‌ويژه شهرها را در ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، روان‌شناختي، زيست‌محيطي و... با چالش‌هاي عديده‌اي روبه‌رو ساخته است؛ بنابراين نياز است كه چارچوب رويكردهاي برنامه‌ريزي و بازآفريني شهرهاي آينده در راستاي مواجهه با اين‌گونه مخاطرات باشند. بدين‌منظور، تحقيق حاضر با هدف توسعۀ دانش كاربردي در راستاي تدوين چارچوب و الگوي بازآفريني شهري پايدار تبريز در عصر پساكرونا نگارش شده است؛ ازاين‌رو، روش تحقيق از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت تحليلي-توسعه‌اي بوده كه به‌منظور تجزيه‌وتحليل اطلاعات از تكنيك مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار Amos استفاده شده است. جامعۀ آماري تحقيق حاضر نيز شامل مديران، مسئولان و كارشناسان مسائل شهري و همچنين نخبگان دانشگاهي بوده كه با توجه به مشخص‌نبودن حجم جامعۀ آماري، از فرمول كوهن در سطح اطمينان 95 درصد براي تعيين حجم نمونه استفاده شده و حجم نمونۀ آماري 200 نفر برآورد شده است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه بيشترين تأثيرگذاري بر تحقق بازآفريني شهري پايدار تبريز در عصر پساكرونا مربوط به عوامل و متغيرهاي مديريتي، طرح‌هاي توسعۀ شهري، اجتماعي-اقتصادي، حمل‌ونقل و طراحي شهري به‌ترتيب با ارزش 0/79، 0/66، 0/61، 0/54و 0/42 است. همچنين نتايج نشان مي‌دهد كه در بُعد مديريتي؛ وجود هماهنگي ميان مراكز اخذ تصميم‌هاي كليدي و اساسي، در بُعد طرح‌هاي توسعۀ شهري؛ شناخت هدفمند مسائل و انعطاف‌پذيري در برنامه‌ها با رويكرد آينده‌پژوهي، در بُعد طراحي شهري؛ اختصاص فضاي بيشتري به مناطق پياده، دوچرخه‌سواري و فضاهاي سبز، در بُعد حمل‌ونقل؛ تأكيد بر حمل‌ونقل سبز و در بُعد اجتماعي-اقتصادي؛ تنوع در ساختار اقتصادي شهر از اصول اساسي طرح‌هاي بازآفريني كلان‌شهر تبريز در راستاي دستيابي به پايداري در عصر پساكرونا است.