دانش اعضاي شركت‌هاي دانش‌بنيان كشاورزي نسبت به اصول مديريت تداوم كسب‌وكار در استان كرمان

امروزه مديريت تداوم كسب‌وكار به بخش مهمي از شالوده سازمان ها تبديل شده است. به‌طوري‌كه با اجراي اصول تداوم كسب‌‌وكار نه تنها رفاه و امنيت كاركنان تأمين مي شود؛ بلكه توانايي هدايت فعاليت هاي اصلي نيز فراهم مي آيد. سازمان ها بايد مديريت تداوم كسب‌وكار را نه به عنوان يك فرآيند طرح‌ريزي پرهزينه، بلكه به عنوان يك فرآيند بهبود ارزش افزوده و بسيار مهم در نظر داشته باشند. با توجه به نوپا بودن اين بحث و عدم آشنايي فراگير با اصول آن در سطح شركت هاي مختلف دولتي يا غيردولتي مرسوم، هدف از مطالعه حاضر، تحليل دانش اعضاي شركت‌هاي دانش‌بنيان مستقر در پارك علم و فناوري استان كرمان در ايران نسبت به اصول مديريت تداوم كسب‌وكار است. مطالعه به روش پيمايش انجام گرفت و براي جمع‌آوري داده ها يك نمونه تصادفي 218 نفره از اعضاي شركت ها استفاده گرديد. داده ها با استفاده از آمار استنباطي و مدل‌سازي معادلات ساختاري بر اساس نرم‌افزارهاي SPSS و SmartPLS2 تحليل شد. يافته هاي حاصل از تحليل علي نشان داد كه ايستار نسبت به اصول مديريت تداوم كسب‌وكار و هوش رقابتي تأثير مثبتي بر بهبود دانش نسبت به اصول مديريت تداوم كسب‌وكار شركت ها دارند. همچنين متغير خلق محصول جديد نيز به صورت مستقيم و غيرمستقيم بر بهبود دانش نسبت به اصول مديريت تداوم كسب‌وكار شركت ها مؤثر است. متغير ميانجي سياست‌هاي دولتي نيز اثر مستقيم بر دانش مديريت تداوم كسب‌وكار دارد؛ لذا براي بقاي شركت‌ها عاملي مهم و تأثيرگذار خواهد بود.