بازتاب همه‌گيري كرونا بر افزايش نابرابري‌هاي اقتصادي و اجتماعي در جوامع شهري (نمونه مطالعه: شهر شيراز)

شايد بتوان گفت همه گيري كرونا يكي از اصلي ترين مخاطرات دهه هاي اخير بوده است كه در گستره اي جهاني، جوامع را با چالش هاي جدي اقتصادي و اجتماعي مواجه نمود. از همين رو، تحليل بازتاب اين همه گيري بر افزايش نابرابري هاي اقتصادي و اجتماعي به‌عنوان زيربناي تدوين پژوهش حاضر موردتوجه قرار گرفت. اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي و مبتني بر مطالعات اسنادي و پيمايش ميداني انجام پذيرفته است. با بررسي پژوهش هاي پيشين، 24 متغير اقتصادي و اجتماعي شهري كه با همه گيري بيماري كرونا تحت تأثير قرار گرفته اند شناسايي شده و در دو محله با ساختار اقتصادي و اجتماعي متفاوت در شهر شيراز موردبررسي قرار گرفته اند. ازاين رو تعداد 100 پرسشنامه (بيش از 4 برابر تعداد متغيرها) در هر يك از محلات توزيع شده است. در ادامه داده هاي حاصل از پرسشنامه ها در نرم افزار SPSS وارد شده و به كمك مدل تحليل عاملي اكتشافي موردسنجش قرار گرفته اند. يافته ها نشان مي دهد پيامدهاي منفي همه گيري كرونا بر جوامع شهري به ترتيب در 5 عامل «بنيه اقتصادي خانوار»، «حمايت دولتي»، «سلامت جسمي و رواني»، «هزينه خانوار» و «تعاملات اجتماعي» خود را نشان داده است. بازتاب اين پيامدها در محلات فقير بيش از محلات مرفه است؛ به طوري كه به‌ويژه در متغيرهاي «تهيه وسايل آموزش مجازي»، «مصرف خوراكي و مواد غذايي»، «تأمين كالاهاي اساسي»، «ناامني، جرم و جنايت»، «مصرف پوشاك» و «اشتغال و كسب‌وكار» موجب نابرابري هايي شديد مي شود. از همين رو در پايان با بهره گيري از مدل تحليل رگرسيون چندمتغيره خطي، عوامل داراي اولويت براي كاربست در سياست ها و برنامه هاي مسئولين دولتي و مديران شهري مشخص شده اند.