روش هاي نقلي استنباط در مدرسه كلامي شيراز

فاقد عنوان لاتين

در مقاله حاضر كه به شيوۀ كتابخانه اي و توصيفي تدوين شده است ، استنباط گزاره هاي كلامي به واسطه نقل در مدرسه شيراز بررسي خواهد شد؛ مكتبي كه براي مدت سه قرن يعني قرون ،هشتم نهم و دهم كانون اصلي جمعي از متفكران و بزرگاني چون مير سيد شريف جرجاني صدرالدين ،دشتكي جلال الدين دواني غياث الدين منصور دشتكي محقق خفري و... بود در مدرسه عقل گراي شيراز «نقل» با سه شرط، معتبر و مثبت گزاره اعتقادي است اولاً اين كه نقل، متواتر و يا حداقل مشهور باشد و ثانياً اين كه دليل عقلي ديگري با نقل در تعارض نباشد و ثالثاً دليل نقلي در طول دليل عقلي باشد فقط در يك صورت با وجود معارض عقلي، نقل مقدم است و آن در جايي است كه ،نقل اثبات كننده ضروريات دين باشد؛ در اين مورد نقل قطعاً مقدم خواهد بود. قابليت استنباط نقل به واسطه عقل كه نقش خادميت دارد صورت ميگيرد و اثبات ميشود از جمله روشهاي نقلي استفاده شده مي توان به تمسك به ظواهر ،كلام استلزامات نقلي و اعتبار بخشي نقل توسط عقل اشاره كرد.

فاقد چكيده لاتين