بررسي فراواني ماكروبنتوزها و رابطه آن با عوامل محيطي دهانه خليج گرگان (جنوب شرق درياي خزر)

هدف از اين تحقيق بررسي جمعيت ماكروبنتوزها و ارتباط آنها با عوامل محيطي در محدوده ورودي خليج گرگان است. بررسي فرواني بي‌مهرگان كف‌زي طي سال1396 در سه فصل از 9 ايستگاه در سه منطقه دهانه ورودي خليج، ساحل آشوراده و محدوده پرورش ماهي خاوياري با استفاده از نمونه بردار گرب (225 سانتي متر مربع) با سه تكرار انجام شد. در اين بررسي، در مجموع فون كفزيان شامل: 3 شاخه، 6 رده، 12 خانواده و 12 جنس شناسايي شدند. بيشترين فراواني مربوط به پرتاران جنس‌هاي Streblospio) gynobranchiata) (2347±177 عدد، 47 درصد) و نرئيس (Hediste diversicolor) (873±101، برابر با 17 درصد) بود. بيشترين فراواني گونه‌ اي در فصل بهار و كمترين فراواني گونه در فصول پاييز مشاهد شد. كمترين مقدار شاخص شانون (1/12) و يكنواختي (0/62) در محدوده پرورش ماهي بدست آمد. همچنين نمودار dbRDA براساس مدل DistLM نشان داد كه متغيرهاي دماي آب، شوري و رس در درجه اول و متغير شن، سيلت و اكسيژن محلول در درجه دوم در ايجاد اختلافات فراواني ماكروبنتوزها ميان ايستگاه‌هاي مختلف در فصول نمونه‌‌برداري نقش داشتند. با توجه به اين نتايج مي‌توان نتيجه گرفت كه ماكروبنتوزها در فصول و مكان‌هاي مختلف داراي تغييرات زيادي در فراواني و شاخص تنوع هستند. بنابراين در هنگام استفاده از اين جوامع براي ارزيابي اثر عوامل زيست محيطي، بايد تغييرات طبيعي آن‌ها را در نظر گرفت.