آينه‌هاي شكسته: نگاهي به ترجمۀ قديم و ترجمۀ پيروز سيار از عهد عتيق در پرتو متن عبري

مقالۀ حاضر به بررسي دو ترجمه از عهد عتيق در پرتو متن اصلي آن، زبان عبري متمركز است. شواهد مورد مطالعه در چهار بخش، به ترتيب به امتيازهاي ترجمۀ قديم و ترجمۀ سيار، سپس نقاط ضعف آنها مي‌پردازد. پژوهش حاضر به اين نتيجه رهنمون شده است كه زبان اصلي تورات، هماره از زبان مقصد فراتر مي‌باشد، و مخاطب فني همواره براي دريافت ظرائف متن، ناگزير از مراجعه به چندين ترجمه است؛ چه اينكه اساسا در مورد متون كلاسيك و فاخر ترجمه‌ها چون آينه‌هاي شكسته‌ عمل مي‌كنند. از اينرو، در جامعۀ علمي فارسي زبان مخصوصا در پژوهش‌هاي تطبيقي صرفا با اتكا به يك ترجمه، نمي‌توان از سوء فهم و برداشت‌هاي نااستوار ايمن بود.