بررسي رابطه بين رفتار شهروندي سازماني با عملكرد كاركنان دراستانداري اصفهان

سازمان‌ها بدون تمايل افراد به همكاري، قادر به توسعه اثربخشي خود نيستند. تفاوت همكاري خودجوش و اجباري از اهميت خاصي برخوردار است. در حالت اجباري فرد وظايف خود را بر اساس مقررات و قوانين و استانداردهاي تعيين‌شده سازمان‌ها و صرفاً در حد رعايت الزامات انجام مي‌دهد. درحالي‌كه در همكاري خودجوش و آگاهانه افراد، كوشش‌ها، توان و بصيرت خود را براي شكوفايي توانايي‌هاي خود به نفع سازمان به كار مي‌گيرند. امروزه در ادبيات نوين مديريت از رفتارهاي خودجوش و آگاهانه افراد در سازمان با عنوان رفتار شهروندي سازماني نامبرده مي‌شود. با توجه به اهميت اين نوع رفتارها و تأثير آن در عملكرد و بهره‌وري سازمان‌ها، هدف كلي اين پژوهش بررسي رابطه رفتار شهروندي سازماني با عملكرد كاركنان استانداري اصفهان مي‌باشد. ازاين‌رو يك چهارچوب مفهومي با پنج بعد نوع‌دوستي، وظيفه‌شناسي، جوانمردي، نگرش مدني و ادب و احترام مدنظر قرارگرفته است. تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي عملي و از جنبه روش توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه استاندارد پادساكف و همكاران (2000) بوده است. روايي پرسشنامه به شكل صوري و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرارگرفته است. جامعه آماري كاركنان استانداري اصفهان بوده و بر اساس نمونه‌گيري تصادفي ساده و فرمول كوكران تعداد نمونه 87 برآورد شده است نتايج پژوهش نشان داد كه ميزان رفتار شهروندي سازماني كاركنان در اين سازمان در سطح مناسبي است. بين رفتار شهروندي سازماني و ابعاد آن و عملكرد رابطه معني‌داري وجود دارد. مؤثرترين عامل در بين متغيرهاي مستقل بر عملكرد فضيلت مدني مي‌باشد. در اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي رفتار شهروندي سازماني بالاترين رتبه مربوط به فضيلت مدني و كمترين رتبه مربوط به وظيفه‌شناسي بوده است. بين رفتار شهروندي سازماني و ويژگي‌هاي جمعيت شناختي تفاوت معني‌داري وجود ندارد. درمجموع رفتار شهروندي سازماني بر عملكرد كاركنان تأثير مثبت دارد و باعث افزايش عملكرد كاركنان مي‌شود.