بررسي رمان خانه ارواح اثر ايزابل آلنده به عنوان فراداستان تاريخ‌نگارانه

فراداستان تاريخ نگارانه يكي از نمودهاي سبك نگارش پسامدرن و از عالي‌ترين نمونه‌هايي است كه بدون ادعايي مبني بر ارائه تصويري از واقعيت، نظر خواننده را به ساختگي بودن خود جلب كرده و بدين ترتيب صحت وقايع تاريخي را به چالش مي‌كشد و تاريخ را به گونه‌اي متفاوت از آنچه روي داده، نمايش مي‌دهد. اين پژوهش رمان خانه ارواح اثر ايزابل آلنده را بر اساس نظريات ليندا هاچن در رابطه با فراداستان تاريخ نگارانه مورد بررسي قرار داده است. نتايج نشان مي‌دهد كه آلنده با استفاده از روش‌هايي چون جعل تاريخ، بينامتنيت، پاردوي و آيروني، به بازنويسي تاريخ كشور شيلي در قرن بيستم، بخصوص حوادث دوره رياست جمهوري سالوادور آلنده و كودتاي 1973 مي پردازد. در واقع اين اثر يك نمونه از روايت هاي فراداستاني تاريخ نگارانه مي باشد كه تاكيد بر ساختگي بودن خود داشته و تلاش دارد تا به خواننده بقبولاند كه حوادث و وقايع اندكي متفاوت از آنچه در تاريخ روي داده مي باشند.