تحليل اثربخشي مفهوم قرآني توكل بر سلامت معنوي در تبيين آموزه‌هاي تربيتي دعاي هفتم صحيفه‌ سجاديه

«سلامت معنوي» به‌عنوان يكي از مهم‌ترين ابعاد سلامت، در نيم‌قرن اخير، مورد توجه انديشمندان قرار گرفته و درباره‌ شاخص‌‌هاي اثرگذار بر آن، ديدگاه‌هاي متفاوتي مطرح شده است؛ ولي در آموزه‌هاي معصومان در اين‌باره اتفاق‌نظر وجود دارد. امام سجاد در دعاي هفتم صحيفه سجاديه، نكاتي راهبردي درباره‌ اين بعد از سلامت و شاخص‌‌ها ترسيم نموده‌اند. از منظر آن حضرت، محور اين مؤلفه‌ها، توكل و اعتماد بر خداوند قادر متعال است. در اين نوشتار، نحوه‌ اثربخشي شاخصه‌ توكل بر سلامت معنوي و مفهوم قرآني آن، واكاوي شده و اشاراتي نيز به ديدگاه‌هاي روان‌شناسي در اين باب صورت گرفته؛ سپس به شيوه‌ توصيفي ـ تحليلي، نتايج اين اثربخشي تبيين و ارائه شده است. يافته‌هاي اين پژوهش، نشان مي‌دهد كه مهم‌ترين اين موارد عبارت‌اند از: آرامش و امنيت رواني، اميدآفريني، تقويت انگيزه‌ دروني، عزت نفس، احساس رضايتمندي، و افزايش تاب‌آوري