جايگاه وتأثيرزبان فارسي وشاعران فارسي زبان بر نظريه پردازان ادبيات اسلامي

ادبيات اسلامي با دعوت ابوالحسن ندوي درهند پا به عرصه ظهور گذاشت. به دنبال دعوت وي نظريه پردازان مختلفي به نظريه پردازي در ادبيات اسلامي روي آوردند. سيد قطب وبرادرش محمد قطب وبه دنبال آنها نجيب الكيلاني وعماد الدين خليل، اصلي ترين نظريه پردازان ادبيات اسلامي به شمار مي آيند. در اين پژوهش كه با روش تحليلي توصيفي انجام شد مشخص شد أبوالحسن ندوي با توجه به آشنايي اش با زبان فارسي وشاعران فارسي زبان، تاثير زيادي از آنها گرفت. ندوي با معرفي برخي شاعران فارسي زبان جايگاه زبان فارسي در ادبيات اسلامي را مورد توجه قرار داد. در اين ميان شاعران فارسي زبان مخصوصا محمد اقبال ، مولانا جلال الدين، حافظ وسعدي بر نظريه پردازان ادبيات اسلامي تاثير گذار بودند. اين تأثير را مي توان در ديدگاه هاي آن ها نسبت به زبان فارسي وشاعران فارسي سرا پيگيري كرد. به عنوان مثال ندوي وكيلاني كتاب هاي جداگانه اي در باره شعر وانديشه اقبال لاهوري نگاشتند كه منبعي براي طرفداران ادبيات اسلامي شد. ميزان تاثير شاعران ايراني در نظريه پردازان ادبيات اسلامي متفاوت است وبيشترين تاثير را در ابوالحسن ندوي مي توان ديد.