سياست‌گذاري تأثيرات ويروس كرونا بر عدم امنيت غذايي و وضعيت مهاجرت: چارچوب مفهومي شكاف ساختاري

هدف پژوهش حاضر، «سياست‌گذاري تأثيرات ويروس كرونا بر عدم امنيت غذايي و وضعيت مهاجرت: چارچوب مفهومي شكاف ساختاري» است. در پاسخ به اين سؤال كه ويروس كرونا بر عدم امنيت غذايي و وضعيت مهاجرت چه تأثيري گذاشته است؟، اين فرضيه مطرح شد كه در چارچوب شكاف ساختاري، كرونا ويروس منجر به افزايش ناامني غذايي در داخل كشورها شده و از اين طريق، بر سلامتي و افزايش مهاجرت تأثيرات منفي گذاشته است كه اين مسئله، نيازمند برنامه‌هاي سياست‌گذاري است. در اين راستا، با توجه به چارچوب مفهومي شكاف ساختاري، «كرونا، مهاجرت و عدم امنيت غذايي»، با روش توصيفي - تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه كروناويروس بر عدم امنيت غذايي و وضعيت مهاجرت ازجمله مهاجرت روستا به شهر و مهاجرت بين‌المللي تأثيرگذار بوده است. اين بحران توانسته است منجر به شكاف ساختاري در الگوهاي مهاجرت شود و افراد از ورود به كشورهاي متأثر از ويروس كرونا، اجتناب كرده‌اند. با توجه به ماهيت مداوم جريان‌هاي مهاجرت، اين موضوع اثرات طولاني‌مدت داشته است. ضرورت دارد كه در سياست‌هاي ملي، وضعيت مهاجران واردشده يا با احتمال بازگشت به مناطق آسيب‌ديده، موردتوجه قرار گيرد. همچنين، نياز به ايجاد سيستم‌هاي غذايي انعطاف‌پذير وجود دارد كه مي‌تواند ناامني غذايي را كاهش دهد.