اثربخشي مشاورۀ گروهي مبتني بر درمان پذيرش و تعهد بر استرس زناشويي و سرسختي روان‌شناختي مادران كودكان داراي معلوليت‌هاي شديد و چندگانه

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مشاورۀ گروهي مبتني بر درمان پذيرش و تعهد بر استرس زناشويي و سرسختي روان‌شناختي مادران كودكان داراي معلوليت‌هاي شديد و چندگانه انجام شد. پژوهش كاربردي و نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل كليۀ مادران كودكان داراي معلوليت‌هاي شديد و چندگانه بود كه سال 1400-1399 در انجمن احيا حضور داشتند و شامل 50 نفر بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري دردسترس و داوطلبانه، 24 نفر انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش طي دوازده جلسه تحت مشاورۀ گروهي قرار گرفت و گروه كنترل به لحاظ اخلاقي در ليست انتظار قرار داده شد. جمع‌آوري داده‌ها با مقياس استرس زناشويي استكهلم (SMSS) و سرسختي روان‌شناختي لانگ و گولت (LGHS) صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر از طريق نرم‌افزار آماري SPSS-25 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد مشاورۀ گروهي مبتني بر درمان پذيرش و تعهد موجب كاهش معنادار استرس زناشويي و افزايش معنادار سرسختي روان‌شناختي در گروه آزمايش شده است. اين نتايج در مرحلۀ پيگيري يك‌ماهه نيز پايدار بود. درنتيجه مي توان گفت اين مداخله موجب بهبود استرس زناشويي و سرسختي روان‌شناختي مادران كودكان داراي معلوليت‌هاي شديد و چندگانه مي شود. براساس يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان از مشاورۀ گروهي مبتني بر درمان پذيرش و تعهد به‌منظور بهبود استرس زناشويي و سرسختي روان‌شناختي براي مادران كودكان داراي معلوليت‌هاي شديد و چندگانه استفاده كرد.