پيش‌بيني تمايزي اعتياد به پورنوگرافي: براساس احساس شرم و خودشيفتگي ناسالم

هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني تمايزي اعتياد به پورنوگرافي براساس احساس شرم و خودشيفتگي ناسالم مردان شهر تهران بود. روش پژوهش برحسب هدف كاربردي و برحسب گردآوري اطلاعات همبستگي بود. جامعۀ آماري شامل تمامي مردان 18 سال به بالاي شهر تهران در سال 1400-1399 بودند. از ميان آن‌ها 200 نفر (100 نفر معتاد به پورنوگرافي و 100 نفر بدون اعتياد به پورنوگرافي) به روش نمونه‌گيري داوطلبانه (اينترنتي) به‌عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس‌هاي مصرف مشكل‌ساز پورنوگرافي (PPCS)، خرده‌مقياس احساس شرم مقياس گناه و شرم (GASP) و خودشيفتگي (MTN) بود. براي تجزيه و تحليل دادها از روش تحليل تميز و همچنين نرم‌افزار SPSS-26 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد توان احساس شرم و خودشيفتگي ناسالم براي پيش‌بيني‌كنندگي اعتياد به پورنوگرافي مثبت و معنادار و قادر به پيش‌بيني عضويت گروهي مردان معتاد به پورنوگرافي و بدون اعتياد به پورنوگرافي است؛ بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت با افزايش احساس شرم و خودشيفتگي ناسالم افراد، ميزان استفادۀ آن‌ها از پورنوگرافي افزايش پيدا مي‌كند. به درمانگران و بالينگراني كه با موارد اعتياد به پورنوگرافي و در حالت كلي‌تر، رفتارهاي اعتيادي جنسي در تماس هستند، پيشنهاد مي‌شود كه درمورد هيجان‌هاي تجربه‌شده و تيپ شخصيتي اين افراد، به شرم و خودشيفتگي توجه ويژه‌اي داشته باشند.