تأثير اندازه بر رابطۀ بين شاخص مطلوبيت زيستگاه و همپوشاني آشيان اكولوژيك در ماهي سفيد رودخانه‏اي (Squalius namak, Khaefi et al., 2016)، در رودخانۀ جاجرود از حوضۀ درياچه نمك

با استفاده از شاخص مطلوبيت زيستگاه مي‏توان به ‏طور بالقوه توزيع زيستمندان را در اكوسيستم پيش‏بيني كرد يا به بيان ديگر، همبستگي آن‏ها را با فاكتورهاي محيطي نشان داد. با بررسي رابطۀ بين شاخص مطلوبيت زيستگاه و آشيان اكولوژيك در يك گونه، مي‏توان يافته‏هاي مهمي از جنبه‏هاي عملكردي تئوري آشيان اكولوژيك و رقابت درون‌گونه‏اي به‏ دست آورد. در اين مطالعه، با استفاده از داده‏هاي ريخت‏سنجي سنتي و خوشه‏بندي k-ميانگين، گروه‏بندي 103 نمونه از ماهيان گونۀ ماهي سفيد رودخانه‏اي نمك (Squalius namak) بر اساس دو گروه ماهيان كوچك و بزرگ انجام شد. براي محاسبۀ شاخص مطلوبيت زيستگاه از روش ناپارامتري هموارسازي هسته‏اي به منظور ترسيم رابطه بين هر متغير محيطي و تعداد ماهيان در هر ايستگاه استفاده شد. سپس، يك معادلۀ چند‌جمله‏اي بر داده‏هاي پيش‏بيني‌شده توسط هموارها، برازش داده شد. نسبت مساحت مشترك زير نمودار به مساحت كل به‏ عنوان همپوشاني آشيان اكولوژيك تعيين شد. در نهايت، با رگرسيون خطي رابطۀ بين مقدار شاخص شايستگي هر پارامتر و مقدار همپوشاني‏ آشيان اكولوژيك حاصل از همان پارامتر براي دو گروه بررسي شد. ارتفاع و شيب خط دو رگرسيون خطي با آناليز كوواريانس بررسي شدند. نتايج نشان داد اختلاف معنا‏داري در ارتفاع و شيب خط دو رگرسيون برازش داده وجود نداشت كه نشان‏دهندۀ اثر تغييرات يكسان شاخص مطلوبيت زيستگاه بر مقدار همپوشاني آشيان اكولوژيك نمونه‏هاي كوچك و بزرگ ماهي سفيد رودخانه‏اي است. ميانگين مقدار همپوشاني آشيان اكولوژيك نمونه‏هاي كوچك و بزرگ 52 درصد بود. احتمال مي‏رود پارامترهاي ديگري از نظر ايجاد رقابت مؤثر باشند.