بررسي مقايسه‌اي تجويز تستوسترون انانتات و ناندرولون دكانوات بر بافت بيضه و ضرايب اسپرماتوزنز در موش صحرايي

صفات متمايزكننده جنسي در جنس‌نر، پيدايش صفات اوليه و ثانويه جنسي و اثرات سيستميك متعدد، توسط هورمون تستوسترون كنترل ‌مي گردد، ازاين‌رو تستوسترون و استرهاي مختلف آن، از جمله انانتات براي مصارف دارويي، دامي و حتي ورزشي توليد و عرضه مي‌شوند. ناندرولون هم از نظر ساختار شيميايي شباهت‌هاي‌ فراواني به تستوسترون دارد و ناندرولون دكانوات، استري طولاني اثرتر از داروي ناندرولون مي‌باشد. از طرفي اثرات نامطلوب سوءمصرف آندروژن ها مانند سركوب اسپرماتوژنز و تحليل بيضه‌ها، در درازمدت ديده مي‌شود. شباهت اين دو دارو و موارد استفاده و همچنين اثرات نامطلوب سوءمصرف آن‌ها، سبب شد تا تأثير تجويز تستوسترون انانتات و ناندرولون دكانوات بر بافت بيضه و ضرايب اسپرماتوژنز در موش هاي ‌صحرايي موردبررسي و مقايسه قرارگيرد. بدين منظور، تعداد 21 سر موش صحرايي ‌نر بالغ، به صورت تصادفي، در 3 گروه شاهد (بدون تزريق دارو)، تيمار با ناندرولون دكانوات (10 ميلي‌گرم بركيلوگرم در هفته) و تيمار با تستوسترون انانتات (5 ميلي‌گرم بر 100 گرم در هفته) تقسيم شدند. بعد از طي 8‌ هفته از شروع تحقيق، نمونه بافتي از بيضه موش ها تهيه شده و پس از رنگ‌آميزي با رنگ هاي هماتوكسيلين- ائوزين، مورد مطالعه هيستوپاتولوژيك قرارگرفتند. نتايج نشان داد كه هر دو دارو، تأثير منفي معني‌داري بر قطر و ارتفاع اپيتليوم لوله هاي مني‌ساز و ضخامت بافت بينابيني بيضه داشتند. همچنين ضرايب اسپرماتوژنز شامل ضريب تمايز لوله‌اي، ضريب اسپرميوژنز و ضريب بازسازي، تأثير منفي از هر دو دارو گرفتند كه البته در اين بين، فقط تأثير تستوسترون انانتات معني‌دار بود (0/05 p). به‌طوركلي تجويز استروئيدهاي آنابوليك منجر به تغييرات هيستوپاتولوژيك متعدد در سيستم توليدمثل جنس نر مي‌شود.