اثربخشي زوج‌درماني مبتني بر رويكرد ايماگوتراپي بر كيفيت رابطه زناشويي زنان متأهل

اين پژوهش باهدف بررسي اثربخشي زوج‌درماني مبتني بر رويكرد ايماگوتراپي بر كيفيت رابطه زناشويي زنان انجام گرفت. طرح پژوهش نيمه آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش زنان متأهل داراي تعارض زناشويي مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره شهر همدان در سال 1397 بود. براي انتخاب حجم نمونه، 30 زن به روش نمونه‌گيري در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار داده شدند. گروه آزمايشي به مدت 8 جلسه درمان هفتگي 90 دقيقه‌اي تحت درمان قرار گرفت و گروه گواه طي اين مدت هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از مقياس كيفيت ابعاد رابطه زناشويي (PRQC) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چندمتغيري (مانكو) تحليل شدند. نتايج نشان داد كه زوج‌درماني ايماگوتراپي در افزايش معنادار كيفيت ابعاد رابطه زناشويي و تمام شش خرده‌مقياس‌هاي آن (رضايت از رابطه، اعتماد، تعهد، شور و هيجان جنسي، صميميت و عشق) تاثير داشته است (P 0/05).