تأثير رژيم‌هاي آبياري بر صفات كمي و كيفي موسير وحشي كشت شده در الشتر استان لرستان

با هدف حفاظت از گياه موسير وحشي (Allium altissimum) در زيستگاه طبيعي كه به دليل برداشت بي‌رويه، در معرض انقراض است و در جهت توليد پايدار در بوم نظام زراعي، مطالعه‌اي با عنوان تاثير رژيم‌هاي آبياري بر روي خصوصيات كمي و كيفي گياه موسير وحشي كشت شده در مزرعه در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با انجام سه تكرار و چهار تيمار شامل (A): 50 ميلي‌متر آبياري در هنگام كاشت همراه با 50 ميلي‌متر آبياري در هنگام گلدهي، (B): 50 ميلي‌متر آبياري در هنگام گلدهي، (C): 50 ميلي‌متر آبياري هنگام كاشت و D)): تيمار شاهد عدم آبياري مزرعه در طي دو سال زراعي 1397 و 1398 در  منطقه الشتر استان لرستان انجام شد. در اين تحقيق، صفات كمي شامل عملكرد زيستي، وزن خشك و قطر غده و ارتفاع بوته و صفات كيفي شامل مقدار ماده مؤثره دارويي آليسين، پروتئين خام، پتاسيم و فسفر اندازه‌گيري شدند. همچنين در زيستگاه طبيعي، صفات كمي و كيفي موسير وحشي اندازه‌گيري شد و با نتايج حاصل از موسير زراعي مقايسه شد. نتايج، حاكي از برتري تيمارهاي مورد مطالعه از نظر صفات كمي و كيفي نسبت به شاهد و موسير واقع در رويشگاه طبيعي بود. از ميان تيمارهاي بررسي‌شده، تيمار (A) در تمامي صفات كمي نسبت به ساير تيمارها، شاهد و رويشگاه طبيعي برتري نشان داد و تيمار (B) از نظر صفت كيفي ماده مؤثره آليسين نسبت به ساير تيمارها، شاهد و رويشگاه طبيعي مطلوب‌تر بود؛ بنابراين توسعه و ترويج روش زراعي آن، منجر به پايداري در توليد موسير و حفظ تنوع رويشگاه طبيعي آن مي‌شود.