باله

باله در عنوان مشايخ و بزرگانِ فتيان آذربايجان، كه صورت­هاي ديگر مانند بوله و بله نيز داشته و ظاهراً همان است كه در عثماني صورت بالي پيدا كرده، احتمالاً كلمه­اي است به معني «بزرگ» يا به احتمال ديگر «برادر بزرگ». قرائني هست كه مي­گويد اين كلمه از گويش­هاي راجي وارد زبان آذربايجان شده است. اين نوشتۀ كوتاه كوششي است براي يافتن اصل اين كلمه.