بررسي جذب اسيد هيوميك از محلول آبي با استفاده از UiO-66 عامل دار شده با گروه آميني

مقدمه: مواد آلي طبيعي در بسياري از آب‌ها وجود دارند و باعث مشكلات زيادي در فرايندهاي تصفيه و كيفيت آب مي گردند و اثرات نامطلوبي بر روي سلامتي انسان مي گذارند، بنابراين بايد به نحو مناسبي از آب حذف گردند. چارچوب‌هاي فلزي-آلي جاذبه اي نوظهوري هستند كه در سال هاي اخير به‌طور گسترده اي مورداستفاده قرار گرفته اند. هدف از اين مطالعه سنتز و استفاده از جاذب Uio-66-NH2 به‌عنوان يك جاذب جديد، براي حذف اسيد هيوميك از آب بود. مواد و روش ها: اين مطالعه در يك راكتور ناپيوسته و در مقياس آزمايشگاهي انجام شد. ابتدا مشخصات جاذب سنتز شده مورد بررسي قرار گرفت. سپس تأثير پارامترهاي مختلف از قبيل pH، مقدار جاذب و غلظت اوليه اسيد هيوميك بر روي فرايند جذب بررسي شد. همچنين ايزوترم ها و سينتيك هاي جذب اسيد هيوميك بر روي جاذب Uio-66-NH2 تعيين شد و براي تحليل داده ها و مقايسه ايزوترم ها از رگرسيون خطي و ضريب تعيين استفاده گرديد. يافته ها: آناليزهاي تعيين، مشخصات ساختار و ويژگي‌هاي جاذب ساخته‌ شده را تائيد كرد و مساحت سطح جاذب 673.4 مترمربع به ازاي هر گرم به دست آمد. نتايج نشان داد كه pH بهينه براي جذب اسيد هيوميك در محدوده 5 تا 7 بود و مقدار بهينه جاذب 0.8 گرم بر ليتر بود و حداكثر جذب اسيد هيوميك 2.2 ميلي‌گرم به ازاي هر گرم جاذب بود. بحث و نتيجه گيري: ايزوترم جذب اسيد هيوميك بر روي جاذب با مدل ايزوترمي لانگموير متناسب بود و سينتيك جذب آن از مدل سينتيكي شبه درجه دوم تبعيت نمود. اين مطالعه نشان داد كه با بهينه‌سازي فرايند مي‌توان از اين جاذب براي حذف مواد آلي استفاده كرد.