بررسي اثرات جاذب هاي سووم و زيست يار باكتريايي بر عملكرد رشد جوجه هاي گوشتي با استفاده از روش مديريت تصميم گيري چند شاخصي

اين مطالعه بمنظور بررسي كارايي افزودن جاذب‌هاي سموم ASRI1 و ASRI2 زيست‌يار باكتريايي بر عملكرد رشد، ايمني، جمعيت ميكروبي روده جوجه‌هاي گوشتي تغذيه شده با جيره‌هاي آلوده شده با آفلاتوكسين انجام شد. تعداد 420 جوجه‌ي يك روزه با وزن اوليه‌ي 3±42 گرم به 7 گروه آزمايشي با 5 تكرار اختصاص يافتند و در هر تكرار 12 پرنده قرار گرفت. گروه‌هاي آزمايشي شامل:1) شاهد منفي (فاقد آفلاتوكسين)، 2)شاهد مثبت‌ (حاوي آفلاتوكسين)، 3)شاهد مثبت+ زيست‌يار باكتريايي، 4) شاهد مثبت + ASRI1، 5) شاهد مثبت + ASRI2، 6) شاهد مثبت + زيست‌يار باكتريايي +ASRI1 و 7) شاهد مثبت+ زيست‌يار باكتريايي + ASRI2 بود. صفات عملكردي، سطح جذب و جمعيت ميكروبي روده، شاخص ايمني، درصد ماندگاري اندازه گيري، ثبت و به‌عنوان شاخص‌هايي براي مقايسه‌ي گروه‌ها و انتخاب بهترين گروه با استفاده از روش مديريت تصميم گيري چند شاخصي مورد استفاده قرار گرفتند. بر اساس نمره‌دهي حاصل از اين روش، گروه‌هاي 1، 7، 6، 5، 3، 4 و2 به ترتيب نمرات 0.9415، 0.6264، 0.5674، 0.5118، 0.4171، 0.2244و 0.0221 را به دست آوردند. براساس روش مديريت تصميم گيري چند شاخصي، افزايش وزن و شاخص توليد بيشترين نقش را داشتند و بهترين پاسخ در جوجه‌هاي آلوده در گروه توأم از زيست‌يار باكتريايي و جاذب سموم (ASRI2) مشاهده شد. بنابراين، در هنگام آلودگي جيره‌ها به آفلاتوكسين، استفاده توأم از زيست‌يار باكتريايي و جاذب سموم (ASRI2) به‌عنوان راهكاري براي بهبود صفات توليدي و عملكردي جوجه‌هاي گوشتي، توصيه مي‌شود.