بازخواني جايگاه رياست قوه مقننه در نظام حقوق اساسي ايران

تعيين صلاحيت‌هاي متعدد براي «رياست قوه مقننه» در قوانين و مقررات مختلف و لزوم حضور وي در شوراها و مجامع مختلف، ضرورت تعيين مصداق اين مقام را روشن مي‌سازد. بنابراين پرسش اصلي مقاله آن است كه عنوان «رئيس قوه مقننه» قابل تطبيق بر چه مقامي است؟ در پاسخ به اين پرسش و با استفاده از روش تحليلي- توصيفي، مي‌توان گفت با توجه به عبث بودن وضع اين تأسيس در صورت عدم وجود مصداق بيروني و با لحاظ صلاحيت‌هاي مختلفي كه در قوانين مختلف براي رئيس مجلس شوراي اسلامي برشمرده شده و با عنايت به اينكه اين صلاحيت‌ها فراتر از اداره مجلس است و با توجه به نقش قابل توجه مجلس در فرايند قانون‌گذاري در مقايسه با نقش شوراي نگهبان و مجمع تشخيص مصلحت نظام، مي‌توان گفت كه عنوان رئيس قوه مقننه قابل انطباق بر «رئيس مجلس شوراي اسلامي» است. البته مي‌توان تفاوت در اين دو تعبير را ناشي از جايگاه درون‌قوه‌اي و فراقوه‌اي رئيس قوه مقننه دانست زيرا اگر نسبت رئيس قوه مقننه با مجلس و نمايندگان آن در نظر گرفته شود، از تعبير رئيس مجلس شوراي اسلامي و اگر نسبت وي با نهادها و مقاماتي خارج از قوه مقننه سنجيده شود، از تعبير رئيس قوه مقننه استفاده مي‌شود.