بهينه‌سازي يارانه صادراتي پرتقال و اثر آن بر رفاه عرضه‌كنندگان اين محصول در ايران

مقدمه و هدف: به‌منظور توسعه صادرات بخش كشاورزي و با وجود اهميتي كه توليد مركبات در اين بخش دارا مي‌باشد، لازم است جهت استفاده از ظرفيت‌هاي توليد اين محصولات در ايران و كسب درآمد از طريق آنها در بازارهاي جهاني، حمايت‌هاي لازم از توليدكنندگان در زمينه صادرات صورت گيرد. مواد و روش ها: در اين راستا در مطالعه حاضر با استفاده از يك مدل برنامه‌ريزي رياضي، نرخ بهينه يارانه صادرات پرتقال به عنوان عمده ترين محصول گروه مركبات، محاسبه و اثر آن بر رفاه عرضه‌كنندگان داخلي پرتقال سنجيده شده است. اطلاعات مورد نياز در اين مطالعه مبتني بر داده‌هاي سال 1396 بوده كه به‌صورت كتابخانه‌اي گرد‌آوري شده است. يافته ها: نتايج پژوهش حاكي از آن است كه يارانه صادرات وضع شده براي پرتقال در سال 1396 بهينه نبوده و براي بهينه‌سازي بايستي از 5000 ريال به 7918 ريال به ازاي هر كيلوگرم صادرات پرتقال افزايش يابد. با پرداخت اين مقدار يارانه، ميزان صادرات و عرضه پرتقال به‌ترتيب حدود 73/06 و 0/41 درصد افزايش يافته و ميزان تقاضا حدود 0/66 درصد كاهش مي‌يابد. افزايش عرضه در كنار افزايش قيمت‌هاي داخلي منجر به افزايش 0/82 درصدي در رفاه عرضه‌كنندگان اين محصول مي‌شود. بحث و نتيجه گيري: لذا، با توجه به اثر مثبت يارانه بهينه سازي شده بر رفاه عرضه كنندگان و هم چنين، افزايش قابل توجه صادرات پرتقال پيشنهاد مي شود سازمان هاي مربوطه در تعيين يارانه هاي صادراتي اين محصول از روش طراحي شده در اين مطالعه استفاده كنند.