تبيين نسبت ميان اطلاعات و ديپلماسي در سياست خارجي مردم‌سالار؛ با تأكيد بر مفهوم ديپلماسي پنهان

‏سازمان‏‌هاي اطلاعاتي به دليل تخصص و تجربه بالا در پنهان‏كاري، مهمترين كانال‌ براي برقراري ديپلماسي پنهان ميان كشورها جهت راهبري و اطمينان‏ خاطر به سياسيون و ديپلمات‌‏هاي رسمي هستند. هدف از ديپلماسي پنهان ارزيابي كشورها از نيّات حقيقي يكديگر و ايجاد زمينه‌ مناسب براي برقراري روابط ديپلماتيك رسمي و همكاري متقابل در آينده است. درست به همين خاطر است كه درك نيّات و مقاصد واقعي حريف، به ويژه قابل اعتمادبودن يا نبودن آن، يكي از كاربردهاي مهم ديپلماسي پنهان است كه به اعتبار ضرورت سنجش قابليت اعتماد، اطلاعات و ديپلماسي را به هم پيوند ‏مي‏دهد؛ بدون اينكه نهاد اطلاعات بخواهد تماماً اين وظيفه را در انحصار خود قرار دهد. مسئله تحقيق حاضر اين است كه چه نسبتي ميان اطلاعات و ديپلماسي وجود دارد و اينكه چگونه و در چه زماني ديپلماسي پنهان، همكاري و اعتماد بين رقبا را ارتقا ‏مي‏دهد؟ فرضيه اين است كه اطلاعات و ديپلماسي داراي رابطه دوسويه و متقابل بوده و سازمان‏‌ها‏ي اطلاعاتي- امنيتي از طريق ديپلماسي پنهان با هدف كشف نيّات و مقاصد واقعي طرف/ طرفين مذاكره، در تعامل با دستگاه ديپلماسي ‏نقش‌‏آفريني مي‏كنند. نتيجه اينكه تداوم همكاري پنهان مستلزم تفوق منافع همكاري بلندمدت بر سود افشاي اطلاعات است. روش پژوهش به لحاظ نوع تحقيق، توصيفي- تبييني و به لحاظ روش‏‌شناسي تحقيق برمبناي نوع داده‌‏ها‏، روش كيفي است. روش گردآوري داده‏‌ها‏ نيز كتابخانه‌‏اي، اينترنتي، مشاهدات عيني و مطالعات ميداني است.