نقش ويژگي‌هاي شخصيتي، ناگويي هيجاني و اجتناب‌شناختي در پيش‌بيني عاطفه مثبت و منفي

مقدمه : هدف از اين پژوهش بررسي نقش ويژگي‌هاي شخصيتي، ناگويي هيجاني و اجتناب‌شناختي بر عاطفه مثبت و منفي است.روش: روش اين پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي بود. جامعه آماري آن شامل تمامي دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه زنجان با دامنه سني ۱۸ تا ۲۵ در سال تحصيلي ۱۳۹۸-۱۳۹۹ است. ۲۲۰ نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌هاي پنج عامل بزرگ (مك كري و كوستا، ۱۹۸۵)، مقياس ناگويي هيجاني تورنتو (بگبي، پاركر و تيلور، ۱۹۹۴)، مقياس اجتناب‌شناختي (سكستون و داگاس ريا، ۲۰۰۴) و مقياس عاطفه مثبت و منفي (واتسون، كلارك و تلگن، ۱۹۸۹) جمع‌آوري شدند. يافته‌ها با استفاده از همبستگي پيرسون و رگرسيون گام‌به‌گام تحليل شد.نتايج: نتايج نشان داد روان‌رنجورخويي، دشواري در شناسايي احساسات، دشواري در توصيف احساسات، فرونشاني فكر، جانشيني فكر، حواس‌پرتي، اجتناب و تبديل تصور به فكر رابطه مثبت و معنا‌دار و برون‌گرايي، بازبودن به تجربه، موافق‌بودن و وظيفه‌شناسي رابطه منفي و معنا‌داري با عاطفه منفي دارند. علاوه‌براين برون‌گرايي، موافق‌بودن، وظيفه‌شناسي و اجتناب رابطه مثبت و معنا‌دار و همچنين روان‌رنجورخويي، دشواري در شناسايي احساس و دشواري در توصيف احساس رابطه منفي و معنا‌داري با عاطفه مثبت وجود دارد.بحث و نتيجه‏ گيري: نتايج نشان داد ويژگي‌هاي شخصيتي، ناگويي هيجاني و اجتناب‌شناختي در عواطف مثبت و منفي تأثيرگذار هستند و بر اساس يافته‌ها مي‌توان گفت شخصيت‌هاي مختلف و افراد دچار ناگويي هيجاني و اجتناب‌شناختي به ميزان نابرابري عواطف مختلف را تجربه مي‌كنند.