شيوۀ چينش اشعار در ديوان سايري

چينش اشعار در ديوان بيشتر شاعران بر اساس حروف الفباي قوافي شعر شاعراست اما بعضي از شاعران روش ديگري براي چينش شعر در ديوان خود به‌كاربرده‌اند ازجملۀ اين شاعران سايري مشهدي است. او شاعر شيعه‌مذهب دورۀ صفوي است كه چيدمان شعرش را بر اساس تكرار چشمي واژگان قرار داده است. شگردهايي كه در به كار بردن واژگان تكراري داشته باعث افزايش موسيقي، ضرب‌آهنگ، پيوستگي و انسجام متنش شده و سبك شعري خاصي را اين‌گونه براي خود ايجاد كرده است. واژگان تكراري در شعرش گاهي نشانه‌هاي آشكار و پنهاني همراه خود دارند كه به‌صورت آوايي و معنايي، ساختار متن را مي‌سازند و بر احساس و موضوع موردنظر شاعر تأكيد مي‌كنند. ازآنجايي كه سبك جدا از جهان‌بيني، شخصيت و روحيات شاعر نيست مي‌توان با شناسايي شيوۀ منحصربه‌فرد شاعر در چيدن اشعار در ديوانش، با مختصات ‌فكري شاعر آشنا و از هدف شاعر در به كار بردن اين شيوه خاص آگاه شد. هدف وي از اين تكرار آگاهانه، اهميت دادن به موضوع و جلب توجه مخاطب است، آو با تلقين و تكرار، عواطف زودگذر را در ذهن‌ها رسوخ مي‌دهد واينگونه توانسته است رابطۀ جدانشدني ميان لفظ و معني را به‌وضوح نمايش دهد.از بررسي تكرار واژه ها در شعرش نتيجه‌گيري مي‌شود كه وي شاعري معناگرا و طبيعت‌گراست. در اين پژوهش از روش كتابخانهاي و روش تحليلي ـ آماري، استفاده‌شده است.