بررسي تطبيقي ادله مخالفان كنترل جمعيت از ديدگاه فقه اماميه و احناف

كنترل جمعيت از جمله مباحثي است كه از ابعاد مختلف قابل بررسي است من جمله در فقه كه نوشتار حاظر از نگاه فقه اماميه و احناف مورد بررسي قرار مي دهد. در ميان اماميه كساني همچون شيخ طوسي، شيخ مفيد و ابن حمزه كه عزل و روشهاي متناسب آن را بدون اذن و اشتراط در حين عقد جايز نميدانند، كنترل جمعيت را نيز جايز نميدانند. مهمترين دليل شان انواع مختلف روايات است. از فقهاي احناف نيز آنهايي كه عزل و روشهاي متناسب با آن را بدون اذن جايز نميدانند، كنترل جمعيت را جايز نميدانند، عمده ادله شان علاوم بر اجماع و تضييع حق،رواياتي است كه از عزل نهي كردهاند. موافقيين به افزايش جمعيت، به آياتي استدلال كردهاند كه تشويق و ترغيب به ازدواج و زيادي نسل و نهي از رهبانيت كردهاند، همچنين استدلال به قواعد از جمله قاعده لاضرر، نفي سبيل نيز كردهاند.به طور كلي عدهاي از علماي اماميه و احناف مخالف كنترل جمعيت اند، عمده دليل شان مطلوبيت نسل انساني و بقاي آن نزد شارع است و تنافي كنترل جمعيت نيز با اعتقاد به رازقيت خداي تعالي و تنافي آن با قاعده «لا ضرر» و قاعده «نفي سبيل» است.بنابراين آنچه از اين مقاله بدست آمده اين است كه اگر هدف از كنترل جمعيت، تربيت جمعيت سالم و مقتدر و با روشهاي حلال باشد، كنترل جمعيت بلااشكال است.