كنش‌ها و واكنش‌هاي مردم گيلان در برابر اجراي قانون اتحاد لباس و كشف حجاب (مطالعه موردي شهرهاي رشت، لاهيجان و بندر پهلوي 1307- 1320)

قانون متحدالشكل شدن پوشاك و در پي آن يكسان‌سازي پوشش كارمندان دولتي، به ويژه زنان، از مقدمات تصويب قانون كشف حجاب بوده و در روند آن تاثير بسيار گذاشت. اين دو قانون از اصلي ترين اقدامات دولت در جهت نوگرايي و تجدد جامعه ايران، به ويژه زنان، و تغيير فرهنگ سنتي ايراني به فرهنگ غربي است. مطالعه واكنش گيلانيان از اهداف اصلي اين پژوهش بوده، كه با روش بررسي تاريخي و به صورت كيفي، به تحقيق و مطالعه بيش از 250 برگ سند آرشيوي و همچنين منابع كتابخانه‌اي پرداخته شده و در صدد پاسخ به اين پرسش كليدي است: گيلانيان در برابر اجراي قانون كشف حجاب در دوره رضا شاه چه واكنش‌هايي داشتند؟؛ تاكيد پژوهش حاضر بررسي اجراي اين قوانين با تكيه بر تاثير آن بر زنان گيلاني بوده و بررسي واكنش جامعه و علما از اهداف اصلي اين مطالعه است. با توجه به بررسي‌هاي به عمل آمده، عامل اصلي در پذيرش سريع اين قوانين در گيلان، همراهي روحانيان و بزرگان شهرهاي مختلف با برنامه‌هاي دولت و نيز آشنايي مردم با فرهنگ اروپايي است. از مهم‌ترين پيامدهاي كشف حجاب و يكسان‌سازي پوشش در گيلان، مي‌توان به سرعت مدرنيته در گيلان پس از اجراي اين طرح در سال‌هاي پاياني حكومت رضا شاه و بعدها دوره پهلوي اشاره كرد.