امكان‌سنجي استفاده از انرژي تابشي خورشيد با استفاده از سنجش از دور و الگوريتم سبال (مطالعه‌ موردي: شهرستان ساوجبلاغ)

خورشيد، به منزله‌ منبع انرژي، سرآغاز حيات و منشأ همه‌ انرژي‌هاي ديگر شناخته شده است. تابش جهاني خورشيد يكي از سازه‌هاي بنيادين هر گستره‌ اقليمي شمرده مي‌شود. از اين رو، شناخت ويژگي‌ها و نيز پيش‌بيني اين سازه‌هاي اساسي تأثير زيادي در برنامه‌ريزي‌هاي وابسته به انرژي دارد. استفاده از تصاوير ماهواره‏اي و مدل‌هاي سنجش از دور ابزاري مناسب و كم‌هزينه براي تخمين تابش خورشيدي در سال‌هاي اخير بوده است. جهت انجام دادن اين پژوهش، از تصاوير سال 2020 ماهواره‌ لندست 8 سنجنده‌ OLI و سنجنده‌ TIRS و الگوريتم سبال استفاده شد. از نرم‏افزارENVI  جهت تصحيحات هندسي، اتمسفري، و راديومتريك تصاوير ماهواره‌اي و همچنين اجراي محاسبات مربوط به مدل سبال و از نرم‌افزار ArcGIS جهت ايجاد پايگاه داده، تحليل‌هاي مكاني، عمليات كارتوگرافيكي، و در نهايت اجراي مدل استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد ميانگين بيشترين تابش موج كوتاه ورودي به ميزان 862 وات بر متر مربع در تاريخ 09 /08 /2020 و ميانگين كمترين مقدار در تاريخ 28 /10 /2020 به ميزان 368 وات بر متر مربع بوده است. اين در حالي است كه بيشترين مقدار تابش خالص در تاريخ 06 /06 /2020 به ميزان 901 كيلومتر و كمترين مقدار در تاريخ 10 /09 /2020 به ميزان 19 كيلومتر محاسبه شده است. تفاوت در مقدار تابش خالص رسيده به زمين در منطقه‌ مورد مطالعه ناشي از تفاوت زاويه‌ تابش خورشيد و تعداد ساعات آفتابي در ماه‌هاي مختلف سال است. در نهايت مي‌توان نتيجه گرفت تابش خورشيدي در منطقه در سال مورد بررسي پتانسيل لازم را براي اجراي طرح‏هاي فتوولتائيك خورشيدي دارد.