چگونگي مواجهه كليساي كاتوليك با روش نقد تاريخي كتاب مقدس

پيش‌انگاره نقد تاريخي اين بود كه كتاب مقدّس بايد مانند‌ ساير منابع عرفي با‌ رويـكرد تـاريخي فـهم شود. جريان نقد تاريخي كتاب مقدّس ابتدا در ميان پروتستان‌هاي ليبرال به وجود آمد و افزون بر اين‌كه پروتستان‌هاي محافظه‌كار را به تكاپو واداشت، كاتوليك ها را نيز با چالشي جدي مواجه نمود. مساله اصلي نوشتار حاضر چگونگي رويارويي كليساي كاتوليك با چالش نقد تاريخي است. نگراني كليساي كاتوليك اين بود كه كاربست نقد تاريخي جنبه‌هاي بشري كتاب مقدس را پررنگ كند و از جنبه هاي الوهي آن بكاهد و در نتيجه با گذشت زمان حجيت كتاب مقدّس زير سوال برود. از اين رو، در ابتدا كليساي كاتوليك كاربست نقد تاريخي را محكوم و پيشگامان اين جريان را تكفير كرد. نكته شايان ذكر اين است كه كليساي كاتوليك به رغم مخالفت شديد و محكوم كردن روش نقد تاريخي، سرانجام به اين نتيجه رسيد كه نسبت به تحولات دوره مدرن انعطاف بيش‌تري از خود نشان بدهد و تعامل الاهيات و فرهنگ و دستاوردهاي بشري را به رسميت بشناسد و روش نقد تاريخي را به عنوان يكي از روش‌هاي تفسير كتاب مقدّس بپذيرد.