تحليل انديشه سياسي امام خميني(ره) در چارچوب دوران و دولت مدرن

در ايران، طراحي نظام سياسي جديد انديشه اي به گونه اي كه دال بر نقش تاثير گذار مردم در عرصه سياسي و اجتماعي كلان جامعه باشد با جنبش مشروطيت و امثال نائيني شروع و در موقعيت هاي بعد توسط ديگراني چون امام خميني ادامه پيدا كرد.مسئله اين است كه با توجه به اهميت دوره و دولت مدرن كه داراي مباني و اصول فكري خاص خود است آيا ظهور و نمود انديشگي نوگرا در ميان متفكران و اصلاحگران سياسي و اجتماعي روحاني ميتواند در نسبت همراهي با دوران و دولت مدرن تلقي شود يا اينكه هيچ نسبتي با هم ندارند.به عبارت ديگر نحوه نسبت اين آراء با دولت و دوران مدرن، بحثي مهم و جدي است. با توجه به پايه گذاري دولتي جديد در ايران توسط امام خميني، نسبت ديدگاه ها و نظرات وي با اصول و مباني دوران و دولت مدرن، بحث مهمي در طراحي، تنظيم و شناخت مسير و حركت آينده انديشه ورزي سياسي ايران است .نظر و عمل ايشان در نسبت با اين دوران ، تركيبي از همسويي و جدايي قابل مشاهده است. يافته ها حكايت از اين دارد كه امام خميني از يك طرف با طراحي و تأسيس يك نظام سياسي ديني و البته جديد در قالب جمهوري اسلامي تلاش كرد با الزامات دوران نو همراه شود ولي از طرف ديگر با طرح ولايت فقيه در رأس حكومت، نقش دين و حاكم منصوب(ولي فقيه) را برجسته كند. هر چند در نسبت بين جمهوريت و اسلاميت هم ابهام هايي وجود دارد و اين نشانه ي پيچيدگي در نحوه همگرايي و پيوند ميان سنت و معارف ديني با الزامات و شرايط نو و جديد دارد. روش مقاله هم توصيفي – تحليلي است.