واكاوي صبر جميل در سيرۀ حضرت يعقوب (عليه السلام)

مفهوم «صبر جميل» يكي از فضايلي است كه در قرآن براي توصيف نحوۀ بردباري برخي از بندگان خاص خدا در برابر سختي‌ها و مصائب به‌كار رفته است. در اين مقاله برآنيم تا با كاويدن مفهوم «صبر جميل» در قرآن، روايات و كتب تفسير، معناي روشني از آن را به‌دست آورده و اين فرضيه را به آزمون گذاريم كه آيا صِرف حكايت‌گري قرآن از شيوۀ صبر حضرت يعقوب (ع) و بازگوكردن آرزوي آن حضرت براي برخورداري از صبر جميل، به اين معناست كه آن جناب به اين فضيلت كاملاً آراسته بوده و شيوۀ صبر او مي‌تواند الگوي تمام‌نماي مؤمنان باشد؟ مقاله در پي اثبات اين ادعاست كه الگوي صبر جميل در قرآن، پيامبراني چون ايوب (ع)، ابراهيم (ع) و نبي مكرم اسلام (ص) هستند و قرآن در بيان داستان چگونگي مواجهۀ حضرت يعقوب (ع) با گم‌شدن فرزند، در مقام تأييد رفتار اين پيامبر بزرگوار و الگوسازي تمام‌نما از صبر ايشان نيست.