بررسي ميزان اپيورفين بزاق در مبتلايان به درد آتيپيك صورتي

زمينه و هدف: درد آتيپيك صورت (atypical facial pain) (AFP) بيماري مزمني است كه با درد موضعي در ناحيه جمجمه‌اي- صورتي همراه است. طيف گسترده‌اي از درمان ها شامل درمان دارويي، روش‌هاي روانشناختي و عمل جراحي باز براي درمان آن استفاده مي‌شود. اپيورفين يك پنتا پپتيد است كه مي‌تواند مانع از درد شود و همچنين اثرات ضد افسردگي ثابت شده دارد. اين مطالعه با هدف بررسي غلظت اپيورفين در بيمارانAFP و مقايسه آن با افراد سالم انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه بر روي 30 بيمار AFP و 40 نفر فرد سالم انجام شد. از هر دو گروه بزاق غير تحريكي به روش spitting (تف كردن) تهيه شد. براي كليه بيماران و افراد گروه شاهد پرسشنامه HAD-A (Hamilton Anxiety Test) و(Hamilton Depression Test) HAD-D  تكميل شده و مصاحبه و آناليز روانشناختي بيماران جهت تعيين درجه اضطراب و افسردگي آنان انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS  (نسخه 24) انجام شد. يافته‌ها: بيماران دو گروه از نظر متغير سن و جنس همگن بودند. ميانگين غلظت اپيورفين بزاق در كل بيماران گروه مورد و گروه شاهد،  به ترتيب 0.2923±1.8050 و 0.3682±1.8032 نانو گرم در ميلي ليتر بود. با توجه به نتيجه T-test در ميانگين غلظت اپيورفين بين گروه AFP و شاهد اختلاف معني‌داري مشاهده نشد (P=1.000). آزمون پيرسون نشان داد كه ارتباط معني‌داري بين سن، جنس، نمره اضطراب و افسردگي در گروه بيماران و افراد شاهد وجود ندارد (P 0.05). همچنين ارتباط معني‌داري بين VAS اوليه، مدت ابتلا به بيماري و انجام درمان قبلي در گروه بيماران با غلظت اپيورفين وجود ندارد (P 0.05). ارتباط معني‌داري بين شروع دوره يائسگي زنان در گروه بيماران و افراد شاهد با غلظت اپيورفين اوليه نيز يافت نشد (P 0.05). نتيجه گيري: نتايج نشان داد اكثر بيماران AFP درجاتي از اضطراب و افسردگي داشتند، هر چند غلظت اپيورفين بزاقي در مبتلايان به AFP افزايش معني‌داري نداشت.