صلح پايدار در انديشه سياسي كانت: بازخواني نسبت بين سياست داخلي و سياست بين المللي

ايده صلح پايدار كانت از ديرباز مورد مناقشه فكري زيادي بوده است؛ منتقدان واقع‌گراي او، با اين استدلال كه عرصه سياست بين الملل محل قدرت و آنارشي است، از در مخالفت با او برآمده و ايده او را گونه‌اي آرمان‌گرايي دانسته‌اند. در مقابل، آرمان‌گرايان از ايده او استقبال كرده و آن را هدفي دانسته‌اند كه هرچند در حال حاضر نيست ولي بايد باشد. مساله اساسي در ايده كانت، نسبت ميان سياست داخلي و سياست بين‌الملل است كه خود او كوشيده بود تا در چارچوبي نظري آن را شرح و بسط بدهد. در مقاله حاضر، اين سوال مطرح شده است كه در ايده صلح پايدار، كانت چه نسبتي بين سياست داخلي و سياست بين‌الملل برقرار كرده است؟ و در نظريه‌هاي بعدي روابط بين‌الملل با چه واكنش‌هاي مواجه شده است؟ و كدام نظريه‌ها يا مكاتب تلاش كرده‌اند تا با استفاده از ايده صلح پايدار، نسبت جديدي بين سياست داخلي و سياست بين‌الملل برقرار نمايند؟ پاسخ اين مقاله به اين سوالات اين است كه كانت سخت بر اين باور بود كه بدون رابطه بين سياست داخلي و سياست بين‌الملل امكان صلح پايدار وجود ندارد و از ميان نظريه‌هاي متاخرتر، نظريه انتقادي روابط بين‌الملل و رهيافت جامعه بين‌الملل با بازگشت به ايده كانت تلاش كرده‌اند تا از امكانات نظري انديشه او براي بازسازي اين رابطه استفاده كنند. روش اين پژوهش، توصيفي و تحليلي با رويكرد فلسفي است.