علائم روان‌شناختي و شاخص‌هاي باليني در بيماران با و بدون خواب‌آلودگي مبتلا به تشنج‌هاي صرعي و غيرصرعي

زمينه:خواب و تشنج به روشهاي مختلفي مي توانند يكديگر را تحت تأثير قرار دهند. در اين ميان، اختلالات خواب از مهمترين شكايات بيماران مبتلا به تشنج هاي صرعي و غيرصرعي است كه موجب پيامدهاي مختلف سلامت مي شوند. هدف:هدف از مطالعه حاضر بررسي علائم روانشناختي و شاخص هاي باليني در بيماران واجد و فاقد خواب آلودگي مبتلا به تشنج هاي صرعي و غيرصرعي است. روشها: پژوهش حاضر يك تحقيق بنيادي و از نوع توصيفي (علّي مقايسه اي) بود. جامعه آماري اين مطالعه شامل تمامي بيماران با تشنجهاي صرعي (تمپورال و ژنراليزه) و غيرصرعي سايكوژنيك شهر شيراز بود. 68 بيمار (در دو گروه واجد و فاقد خواب آلودگي) به عنوان نمونه از طريق نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و با سياهه جمعيت شناختي و باليني، مقياس خواب آلودگي استنفورد، پرسشنامه افسردگي و اضطراب بك، استرس ادراك شده، اختلال خلقي، مقياس تشخيصي طيف دوقطبي، ارزشيابي كلي از شدت صرع و ارزشيابي كلي ناتواني مستقيماً مرتبط با تشنجها ارزيابي شدند. دادهها توسط تحليل كوواريانس تك متغيره، آزمون دقيق فيشر و آزمون يومن ويتني تحليل شدند. يافته ها: تحليل ها نشان دادند كه بيماران دچار تشنج واجد خواب آلودگي، سطوح بالاتري از افسردگي، اضطراب و استرس را نسبت به بيماران فاقد خواب آلودگي گزارش مي كنند (0/05 p). همچنين، بيماران واجد خواب آلودگي بيش از همتايان خود از علائم اختلال دوقطبي I و II در رنج بوده و شدت بيماري و ناتواني برگرفته از تشنج ها را وخيم تر ارزيابي مي كنند (0/05 p). نتيجه گيري: خواب آلودگي در بيماران واجد تشنج هاي صرعي و غيرصرعي با افزايش علائم روانشناختي و شدت بيماري مرتبط است.