بررسي فقهي خواستگاري مخطوبه از منظر فريقين

فاقد عنوان لاتين

خواستگاري، از رسوم و مقدمات ديرينه عقد نكاح است. در اسلام، رسم خواستگاري پذيرفته شده و احكام فقهي متعددي براي آن وضع شده است. يكي از مواردي كه فقها درباره جواز و عدم جواز خواستگاري در آن بحث كرده ­اند، خواستگاري از زني است كه قبلا مورد خواستگاري فرد ديگري قرار گرفته است. در پژوهش حاضر با روش كتابخانه ­اي و تحليل ادلۀ فقهي، حكم خواستگاري مخطوبه، از منظر فقه فريقين تبيين شده است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي­ دهد علت اصلي ورود اين مسئله به مباحث فقهي و توجه فقها به آن، روايت نبوي نقل‌شده از عامه است كه خواستگاري از مخطوبه برادر مومن را نهي كرده است. اگرچه اين روايت، خواستگاري از مخطوبه را به طور مطلق مورد نهي قرار داده، اما اكثر فقهاي شيعه و سني، خواستگاري از مخطوبه‌اي كه به خواستگار قبلي خود جواب نداده را جايز مي­دانند. در مورد خواستگاري از مخطوبه‌اي كه به خواستگار قبلي خود جواب مثبت داده، اهل سنت قائل به حرمت ­اند و در ميان فقهاي شيعه، اختلاف‌­نظر وجود دارد. بر مبناي اين روايت، گروهي از فقهاي شيعه، قائل به حرمت شده و علاوه بر اين روايت، به ادله ديگري همچون قاعده حرمت ايذاءالمومن نيز تمسك كرده ­اند كه قائلين به جواز با رد سند يا دلالت اين روايت و نيز خدشه در گستره حرمت در ايذاءالمومن و نيز تمسك به اصاله­ الحل، خواستگاري از مخطوبه را بدون اشكال مي ­دانند.

فاقد چكيده لاتين