ارزيابي عملكرد خانه‌هاي دوام و ايمني وابسته به شهرداري تهران در راستاي ارتقاي مشاركت جامعه‌محور شهروندان در بحران‌ها

مقدمه و هدف پژوهش: اجراي برنامه‌هاي جامع در حوزه مديريت بحران بدون مشاركت آگاهانه شهروندان امكان‌پذير نيست در اين راستا شهرداري تهران اقدام به تشكلي مردمي و داوطلبانه در سراي محله با عنوان خانه دوام و ايمني كرده است لذا هدف اين پژوهش ارائه مدلي رياضي به‌منظور ارزيابي عملكرد اين خانه‌هاي دوام و ايمني وابسته به شهرداري تهران در راستاي ارتقاي مشاركت جامعه‌محور شهروندان در بحران‌هاست. روش پژوهش: روش اين تحقيق به لحاظ ماهيتي از نوع كاربردي است و روش آن زمينه‌اي-موردي است. همچنين براي جمع‌آوري داده‌ها، تركيبي از دو روش ميداني و كتابخانه‌اي استفاده‌شده است. در راستاي تجزيه‌وتحليل اطلاعات نيز از مدل رياضي تحليل‌پوششي‌داده‌هاي ناهموار استفاده‌شده است. همچنين جامعه آماري اين پژوهش از حيث بررسي كارآمدي خانه‌هاي دوام و ايمني، شامل 22 خانه دوام و ايمني مي‌باشد و از حيث تعيين شاخص‌هاي اثرگذار در انتخابشان، شامل 55 نفر از كارشناسان در امر بحران مي‌باشد و با توجه به محدود بودن جامعه، همه اعضاي جامعه به‌عنوان نمونه آماري در نظر گرفته شدند. يافته‌ها: يافته‌ها حاكي از اين است كه از بين 22 خانه دوام و ايمني مورد بررسي، 11 منطقه كارا و مابقي ناكارا هستند. نتيجه‌گيري: با توجه به نقش محوري خانه‌هاي دوام و ايمني و مشاركت شهروندان در پيش‌گيري از وقوع بحران‌ها، لزوم تثبيت و سنجش عملكرد و كارايي‌شان از اهميت بالايي برخوردار است در اين راستا، همكاري هرچه بيشتر شهرداري‌ها با شهروندان و تدوين برنامه‌هاي منسجم و عملياتي نمودن آن‌ها در خانه‌هاي دوام و ايمني لازم است تا دامنه بحران را در هنگام وقوع و پس از وقوع كاهش داد.